مادر جان روزت مبارك
باز امشب مست مستم كرده دوست باز مغز دل نمي گنجد به پوست
باز شادي حلقه بر در مي زند مرغ دل در سينه ام پر مي زند
ساقي امشب باده پي در پي بريز گل بريزو گل بپاش و مي بريز
ساقي امشب خار سنبل مي شود دشت هاي خشك پر گل مي شود
ساقي امشب باده ي بي غش بده مي زجنس آب نه آتش بده
كارها امشب به سامان مي رسد دست درد امشب به درمان مي رسد
عرش را تا فرش آذين بسته اند هر طرف گل هاي رنگين بسته اند
مطرب لاهوتيان دف ميزند حور مي رقصد ملك كف مي زند
كوه بي تاب است و دريا بي قرار آسمان حيران زمين چشم انتظار
مكّه مبهوت و مدينه در سكوت كعبه محرم قبله در حال قنوت
الغرض از انبيا تا اوليا از ملائك تا رسولان خدا
جمله گرد خانه اي گرديده جمع همچونان پروانگان بر گرد شمع
خانهاي كوچك ولي كانون وحي خانه امّا مركز قانون وحي
سقف آن جود و زمينش عزت است فرش آن عشق و گليمش رحمت است
خشت خشتش قبله گاه آدم است درب آن باب النجاه عالم است
ناگهان جبريل آمد با شعف رفت روي بام آن بيت الشرف
گفت مردم روح بتها آمده فاش مي گويم كه زهرا آمده
كيست زهرا ياس خوش عطر رسول مرضيه راضيه انسيه بتول
كيست زهرا عالمي را نور عين پاره ي قلب حسن جان حسين
كيست زهرا كهكشاني منجلي كيست زهرا كعبه ي عشق علي
كيست زهرا علمي حيران او ذره تا خورشيد سر گردان او
گر نبود او عالم هستي نبود ساغر و پيمانه و مستي نبود