خداوند به حضرت موسی (ع) وحی فرمود : ای موسی ، شکری که سزاوار من است بجا آور.موسی عرض کرد : چگونه شکر کنم تا شایسته مقام احدیت باشد ، در صورتی که همان شکر کردن به تو هم نعمت است و باید شکر آنرا هم بجا بیاورم ؟ خطاب آمد : یا موسی ، همین سخنی که گفتی ،  شکر نعمتی از جانب من است ، شکر مرا ادا کردی.